Voltooide projecten
Amsterdam, Herengracht 531-537
Insinger de Beaufort
Het voormalig Bevolkingsregister aan de Amsterdamse Herengracht (531-537) is door Linden Groep onder grote tijdsdruk tot monumentaal én eigentijds hoofdkantoor van een gerenommeerde bankier herbouwd. De vele ingrepen die het grote grachtenpand in het verleden had moeten ondergaan, maakten een ingrijpende herontwikkeling noodzakelijk om aan de hoge kwaliteitseisen van Bank Insinger de Beaufort te kunnen voldoen. Tijdens deze operatie is het hele gebouw gesloopt geweest, op de monumentale historische gevel na. Deze imposante gevel werd enkele maanden lang door een staalskelet overeind gehouden, terwijl erachter een vernieuwd pand herrees naar ontwerp van architect Hans Ruijssenaars. Ondergronds bleek in een bestaande kelderverdieping een ruime parkeergarage mogelijk. Het gebouw aan de Herengracht is verbonden met een tevens door Linden Groep verbouwd pand op de Reguliersdwarsstraat, dat oorspronkelijk uit 1924 dateert. Aan deze zijde is in de gevel het karakteristieke Lindenboom-embleem gemetseld.
Extra informatie
Ontwikkeling
In 1997 kocht Linden Groep een groot gebouw met een negentiende-eeuwse gevel aan de Herengracht in Amsterdam van de Gemeente Amsterdam. Een ruim bemeten kantoorgebouw met monumentale uitstraling in het centrum van de stad, dat voorheen het gemeentelijke Bevolkingsregister huisvestte.
Voor 1900 kende het gebouw een bijzondere architectuur en straalde het allure uit. Daarna verloor het door vele verbouwingen veel van zijn eigenheid en historische betekenis. De gevel raakte daardoor vervreemd van de achterliggende structuur. Bij de planvorming koos de architect Hans Ruijssenaars er daarom voor om de kenmerkende gevel te behoudenen de achterliggende bebouwing aan te passen aan de gevelstructuur. Zo werd deze bebouwing gesloopt om plaats te maken voor een structuur die beter aansloot op de bestaande gevel.
De ontwikkeling van het project heeft vanaf het begin af aan in nauwe overeenstemming met de gebruiker plaatsgevonden, Bank Insinger de Beaufort. Linden Groep stelde in opdracht van de bank een programma van eisen op. Daarmee kon de totale vernieuwbouw precies op de wensen van de toekomstige gebruiker worden afgestemd. Het complexe project werd onder hoge tijdsdruk uitgevoerd en moest op een krappe binnenstadslocatie worden gerealiseerd. Linden Groep slaagde hierin dankzij een strakke regie over architectuur, constructie, uitvoering, installatietechniek. bouwfysica en de inrichting van het gebouw.
Hoofdstedelijk monument
Amsterdam hecht veel waarde aan de monumentale panden van de stad. De gemeente Amsterdam was dan ook nauw betrokken bij de keuze voor de architect Hans Ruijssenaars: een architect die bekend is om een zorgvuldige integratie van de historische context met een eigentijdse ontwerp.
Ruijssenaars heeft veel aandacht besteed aan de detaillering van het gebouw. Om het monumentale karakter van het pand ook in het nieuwe gebouw te benadrukken, zijn oorspronkelijke ornamenten teruggeplaatst en is authentiek materiaal opnieuw verwerkt. Ook zijn twee stijlkamers in de originele staat teruggebracht. Vooral dankzij dit respect voor de historische kenmerken van het gebouw, draagt het pand nu de status van hoofdstedelijk monument.
Bestemming
Het hoofdkantoor van Insinger de Beaufort is een transparant en eigentijds gebouw geworden. Het biedt plaats aan 230 medewerkers op een oppervlakte van ruim 6.000 m2. Het gebouw telt vijf kantoorlagen en een kelder met 24 parkeerplaatsen. De ruimtelijke beleving wordt geaccentueerd door een ovaal atrium. Dit atrium doorsnijdt het gebouw verticaal en wordt bekroond met een lichtkoepel. De lichtinval en het doorzicht tussen de verschillende verdiepingen maken het pand visueel toegankelijk en transparant. De afwerking van de binnenruimtes is van zeer hoog niveau. In de detaillering is met grote nauwkeurigheid veel natuursteen en messing toegepast, volledig in overeenstemming met de wensen van de gebruiker.
Project: verkocht
- Oppervlakte: 6.000 m2
- Bouwjaar: 2000
Amsterdam, Herengracht 571-579
Deze voorname rij monumentale grachtenpanden werd in 2003 door Linden Groep van de Duitse Commerzbank gekocht. In het eerste jaar huurde de bank de panden; hierna moest een nieuwe en passende bestemming worden gezocht. Het doel was aanvankelijk om één gebruiker te vinden die in totaal 4.000 m2 monumentale bedrijfsruimte aan de Herengracht nodig had. Na een actieve zoektocht, waarbij tevens verschillende ontwerpen werden gemaakt, moest Linden Groep concluderen dat er voor dit idee onvoldoende markt bestond. Flexibiliteit en wendbaarheid was geboden: de panden werden vertikaal gesplitst. Twee panden hebben een woon-werk bestemming gekregen, overeenkomstig met de functie die zij in de zeventiende eeuw hadden. Herengracht 573 is gerenoveerd voor huisvesting van het Tassenmuseum en het dubbelpand 575-577 heeft een kantoorbestemming gekregen. In dit pand met zijn bijzondere historische stijlkamers is ook Linden Groep gevestigd.
Overig
Gebruiker:
HG 571: verkocht aan particulier
HG 573: verkocht aan Tassenmuseum
HG 575+577: Multi-tenant office: Linden Groep, BBHD architecten, Prime Paper Products en Easy Yacht Brokerage.
HG 579: verkocht aan particulier
Extra informatie
Historie
De vijf panden dateren uit de zeventiende eeuw De verschillende percelen werden in 1664 gekocht door de heren Nicolaes Vis, Cornelis de Graeff, Gerard van Papenbroeck en Pieter van Schoorel. De eigenaren hebben onderling de percelen verdeeld. Tegelijk werd afgesproken dat de vier eigenaren zich wat betreft de bebouwing zouden houden aan bepaalde regels: bijvoorbeeld de hoogte van de borstweringen en de afmetingen van de vensters.
Deze gelijkvormigheid is tot op vandaag grotendeels behouden. Ondanks diverse vernieuwingen in de loop van de eeuwen, waarbij de vensters verschillende hoogten kregen, zijn de doorlopende dwarse daken en daarmee ook de goothoogte van de gevels dezelfde gebleven. Nicolaes Vis liet nummer 571 bouwen in 1665. De gevel van Herengracht 571 is rond 1780 in zijn tegenwoordige vorm verbouwd. De ingang werd naar het souterrain verplaatst, de vensters werden vergroot en de midden risaliet van een fronton voorzien.
De regent Cornelis de Graeff liet zijn pand op nummer 573 in 1664 bouwen. In de eerste helft van de achttiende eeuw vond er in dit huis een omvangrijke verbouwing van de interieurs plaats. Het trappenhuis heeft hieraan een historische zolderschildering van drie vakken met engeltjes te danken. Ook kreeg een belangrijke voorkamer een monumentale plafondschildering met daarop afgebeeld de Amsterdamse stedemaagd en vier werelddelen. In 1870 werd Herengracht 573 voorzien van zijn huidige gevel met een zandstenen middenrisaliet, bekroond door het een gebogen fronton.
Het terrein waarop de nummers 575 en 577 zijn gebouwd, was in 1664 in handen van een koopman op Venetië, Gerard van Papenbroeck. Zijn erfgenamen verkochten het perceel in 1699 aan de metselaar Hendrick Claesz de Vries, die er in 1699-1700 twee huizen met eenvoudige gevels bouwde. Rond 1800 is de gevel van dit dubbelhuis in zijn huidige vorm verbouwd.
Herengracht 579 werd in 1667 tegelijk gebouwd met het pand op nummer 581 in opdracht van Pieter van Schoorel, die koekbakker van beroep was. Deze gevels zijn rijker versierd dan de andere panden. Ingeklemd tussen de noodgedwongen smalle vensters staat een kolossaal beeld van de aartsengel Michael op een console die een olifantskop voorstelt. De olifant was het symbool van de koekbakkers.
Project: verhuurd
- Oppervlakte: Totaal: 4.300 m2
- Bouwjaar: HG 571: 1665 HG 573: 1664 HG 575: 1699-1700 HG 577: 1699-1700 HG 579: 1667
Amsterdam, Keizersgracht 730-734
De Dortsman
De Dortsman was het eerste project van Linden Groep, toen nog Exploitatiemaatschappij De Purmer BV. Dit monumentale pand werd in 1983 overgenomen van de Keuring- en Warendienst. Vlak na de economische recessie van begin jaren ‘80 was Linden Groep een van de eersten die het aandurfde om in Amsterdam voor eigen rekening een bestaand object te herontwikkelen. Het gebouw, naar ontwerp van de bekende zeventiende-eeuwse architect Adriaan Dortsman, ligt op een prachtige locatie aan de Keizersgracht. Het monument dateert uit 1671 en is met de herbestemming ook volledig gerestaureerd.
Extra informatie
In de jaren tachtig bestonden er nog nauwelijks luxe-appartementen; appartementen waren een woonvorm die vooral in de corporatiesector gebouwd werden. De gretigheid waarmee de negentien appartementen in De Dortsman aftrek vonden, bewees dat Linden Groep met deze bestemming en de aangeboden kwaliteit inspeelde op een nieuwe trend. De Dortsman werd in 1984 opgeleverd, en staat in zekere zin symbool voor een omslag op de binnenstedelijke vastgoedmarkt. Sindsdien is de waardering voor monumentale locaties enorm gegroeid. Ook heeft de gunstige prijsvorming een solide basis gelegd voor de herontwikkeling van panden binnen hun historische context.
Het pand aan de Keizersgracht 730-734, dat indertijd diende als laboratorium, werd door architect Adriaan Dortsman (1635-1682) oorspronkelijk gebouwd als drie woonhuizen. Deze architect maakte naam met de invoering van de pilasterloze gevel in de Hollandse bouwkunst. Zijn bekendste werk is de Lutherse kerk aan het Amsterdamse Spui. Later bouwde hij het Walenweeshuis en meerdere grachtenhuizen op uiteenlopende locaties.
Linden Groep heeft een van deze grachtenpanden van Dortsman in ere hersteld en opnieuw een woonbestemming gegeven. Het ontwerp dat Dik Smeding voor de renovatie heeft gemaakt, sluit aan bij de stijl van de voorgevel van het pand. De negentien appartementen achter de monumentale gevel bieden veel woonruimte en comfort. Luxe materialen als marmer en natuursteen zijn zorgvuldig toegepast.
Overig
Aantal appartementen / woningen, Type:
19 appartementen met gemeenschappelijke tuin
Bouwkundige begeleiding:
Exploitatiemaatschappij De Purmer BV
Project: verkocht
- Oppervlakte: 2.000 m2
- Bouwjaar: 1671
Hoorn, Karperkuil
Residence ’t Oude Sluysje
Nabij het centrum van Hoorn, bij de binnenhaven Karperkuil en het Julianapark heeft Linden Groep een veelzijdig woongebied gerealiseerd met luxe appartementen, havenpanden en dijkwoningen. Vooral wonen maar ook werken is mogelijk geworden in een parkachtige omgeving met een historische haven. In de zeventiende eeuw stonden langs deze binnenhaven al stadshuizen, die later gesloopt werden om plaats te bieden aan industriële functies. De recente stadsuitbreiding hield rekening met de historische context, zowel wat vorm als sfeer betreft. Het eerste projectdeel, ’t Oude Sluysje, verwijst naar de karakteristieke gevellijnen van Hoorn. Jan Rietvink ontwierp achttien nieuwe woningen met steile daklijnen en verschillende hoogtes. Het tweede deel van het project, De Residence, bevat nieuwe havenpanden, twee appartementencomplexen en een tiental dijkwoningen. Het ontwerp van Kees Rijnboutt vormt een moderne interpretatie van binnenstedelijk wonen, omringd door park en water, waarin bewoners beschikking hebben over extra werk- of atelierruimte.
Extra informatie
De naam van Residence ’t Oude Sluysje in Hoorn refereert aan een kleine sluis die vroeger toegang verschafte tot de haven. Het project is gesitueerd langs de zuidelijke rand van de Hoornse binnenhaven Karperkuil. Vanwege het uitzicht over het water en het oude stadscentrum van Hoorn lag hier een bijzondere kans om woningen te bouwen met een hoge stedelijke kwaliteit.
In de zeventiende eeuw stonden langs deze haven eveneens stadshuizen. De relatief kleine stadsuitbreiding op deze plek hield rekening met de historische context wat zowel vorm als sfeer betreft. Met een steeds eigen(wijze) visie heeft Linden Groep een belangrijke bijdrage geleverd aan de kwaliteit van de stadsuitbreiding. Ook de gemeente koesterde hoge ambities: de gevellijn van het eerste projectdeel in ’t Oude Sluysje moest bijvoorbeeld verwijzen naar het centrum van Hoorn. In die opzet is architect Jan Rietvink geslaagd. De achttien nieuwe woningen met hun steile daklijn en verschillende hoogtes geven de Karperkuil een duidelijk gezicht waarbij elke woning een eigen identiteit heeft. Een moderne poort onder de nieuwe stadswoningen geeft toegang tot de binnenstad.
Het tweede deel van het project, De Residence, betrof een woongebied met nieuwe havenpanden, twee appartementencomplexen en een tiental dijkwoningen. Kees Rijnboutt gaf inhoud aan de architectuur: een moderne interpretatie van binnenstedelijk wonen, maar met alle ruimte van park en water. De statige havenpanden bieden nu een fraai uitzicht over de binnenhaven. Aan de zuidzijde kijkt men vanaf ruime terrassen uit over een groen binnengebied. De havenpanden huisvesten grote appartementen en onder het complex is een parkeergarage opgenomen. Bewoners hebben beschikking over extra werk- of atelierruimte.
Twee appartementengebouwen liggen zowel aan de west- als de oostzijde van de havenpanden. Aan de zuidzijde van het projectdeel Residence ligt een tiental dijkwoningen aan de Binnenluiendijk. De woningen zijn ruim en voorzien van een geraffineerde indeling met eigen inpandige garage. Vanuit de dijkwoningen heeft men een weids uitzicht over een parkachtige situatie met fraaie waterpartijen.
Overig
Aantal appartementen/ woningen, Type:
Plan Rijnboutt: 59
Plan Rietvink: 18
Project: verkocht
- Oppervlakte: 1 hectare
- Bouwjaar: 1999-2001
Purmerend, De Oeverlanden
Het herbestemmen van een in verval geraakt bedrijventerrein tot een nieuw landschappelijk woongebied: dat was de opdracht die Linden Groep zich in samenwerking met de gemeente Purmerend stelde. Na een zorgvuldige en stapsgewijze planfase is het project met 174 woningen tussen 2000 en 2010 gerealiseerd. De Oeverlanden ligt nabij het centrum van Purmerend aan de rivier De Where. Het project is geheel onder regie en risico van Linden Groep uitgevoerd: vanaf het stedenbouwkundig ontwerp, de grondsanering, bouwkundige plannen, bouw- en woonrijp maken tot en met de bouw en oplevering aan toe. Oeverlanden fase I bestaat uit twee luxe woongebouwen. In Oeverlanden fase II zijn dijkwoningen, waterwoningen en twee appartementencomplexen gerealiseerd. Eén van de appartementengebouwen werd in samenwerking met Algemene Woningbouwvereniging Monnickendam ontworpen, die hier nu dertig appartementen verhuurt.
Extra informatie
Historie
Nabij het centrum van Purmerend, naast de rivier de Where, is door Linden Groep het project de Oeverlanden gerealiseerd. Ooit vormde de Where een natuurlijke verbinding tussen het Purmermeer en het Beemstermeer. De meren werden in de zeventiende eeuw ingepolderd, maar de rivier bleef bestaan en vormt nu een verbinding tussen de Purmerringvaart en de Beemsterringvaart.
In dit van oudsher bedrijvige gebied, bracht Linden Groep een ingrijpende stedenbouwkundige herinrichting. Oeverlanden fase I betrof het eerste deel van het omvangrijke project. De nieuwe ontsluiting van het gebied en de realisatie van twee appartementengebouwen in een zorgvuldig ontworpen groenlandschap, heeft daarbij een voortrekkersrol vervuld. Het gehele project omvat naast appartementen ook dijkwoningen, waterwoningen en stedelijke landschapsontwikkeling.
Ontwikkeling
Het gebied van de Oeverlanden bestond in het verleden uit bedrijventerreinen. Bij de rivier was ooit een houthaven gevestigd van de firma Brantjes, De Nieuwe Haven. Deze kwam eind jaren twintig van de vorige eeuw in bezit van ijzerhandel De Boer en Zonen. Deze liet de haven dempen en gebruikte het terrein voor opslag en reparatie van ketels en ander materieel. Het oostelijke deel van de haven is daarna in gebruik geweest door de gemeentelijke reinigingsdienst voor opslag van tonnen en afvalverwerking.
In 1990 startte Linden Groep een intensief samenwerkingstraject met de gemeente Purmerend om de bedrijfsinvulling van het gebied geleidelijk te veranderen naar een woonbestemming. Linden Groep realiseerde tussen 2000 en 2010 een samenhangend plan voor de strook tussen de spoorweg en de Churchillaan met diverse typen woningen en een nieuw landschapsplan.
Overig
Aantal appartementen/ woningen, Type:
176 appartementen
42 dijkwoningen
14 waterwoningen
Project: verkocht
- Oppervlakte: 3,5 hectare
- Bouwjaar: 2000-2010





