Drie Rijksmonumenten aan de Herengracht 504, 506 en 508 zijn door Linden Groep volledig gerestaureerd tot karakteristieke bedrijfsruimte. In eerdere verbouwingen waren de panden 506 en 508 al samengevoegd, maar met het ontwerp van WEB architecten is het gezamenlijke trappenhuis ook een architectonisch en transparant deel van de panden geworden. De tuin achter dit dubbelpand 506-508 is door Robert Broekema ontworpen in de klassieke stijl van de grachtentuinen. Martijn van Haneghem ontwierp een tuin met groene ‘kamers’ achter Herengracht 504. Een verbinding tussen de panden 504 en 506 is van een recenter datum.
Tijdens de renovatie en restauratie van de panden 506 en 508 is er door Linden Groep gebruik gemaakt van een bijzonder steigerdoek. Dit doek droeg een gedetailleerde afbeelding van de achtergelegen panden – destijds een noviteit, waarvan foto’s prompt in de krant verschenen.

Extra Informatie
Historie
De panden aan de Herengracht 504-508 zijn onderdeel van de historische uitbreiding van de grachtengordel in de tweede helft van de zeventiende eeuw. De drie Rijksmonumenten, gelegen tussen de Vijzelstraat en de Reguliersgracht, vormen deel van historisch gave grachten gevelwand met traditionele halsgevels. Alle panden hebben een prachtige tuin op het zuiden. De façade van Herengracht 506 is historisch van belang vanwege de gebeeldhouwde vleugelstukken en karakteristieke profilering van de vensters. Herengracht 508 heeft vergelijkbare gevel, maar met een gebogen fronton schelp. Bijzonder aan alle drie de panden is de gave zeventiende-eeuwse hoofdstructuur.

Herengracht 504
De grond werd in 1665 gekocht door Govert van der Raeck en vervolgens overgeboekt op naam van de koopman David Hunthum die er spoedig een huis op liet zetten. Dit pand kreeg een halsgevel met als vleugelstukken klimmende honden. In 1899 werd het pand verbouwd. Het souterrain is toen tot ingangsverdieping gepromoveerd en de stoep werd verwijderd. In zowel 1960 en 1975 is het pand opnieuw verbouwd. De restauratie in 2002 heeft het pand haar open structuur met een voor- en achterhuis, verbonden door een lichthof en trappenhuis, teruggegeven.

Herengracht 506
Dit voormalige woonhuis werd in 1865 opgetrokken voor de buskruithandelaar en fabrikant Isbrant Kieft. Het voorhuis bestaat uit een souterrain, bel-etage, twee verdiepingen, een zolderverdieping en een hoge vlieringzolder. Het achterhuis bestaat uit een souterrain, begane grond, twee verdiepingen en een zolderverdieping. De noklijn van het voorhuis staat haaks op de gracht, terwijl het achterhuis een dwarskap heeft. Tijdens een verbouwing in de jaren zestig van de twintigste eeuw is het pand met Herengracht 508 samengevoegd.

Herengracht 508
Herengracht 508 is in 1688, waarschijnlijk door timmerbaas Pieter Aldolfse de Zeeuw, gebouwd. Net als Herengracht 506 heeft nummer 508 een halsgevel, hier met hoornblazende Tritionen als vleugelstukken.

Ook dit pand bezit nog de laat zeventiende-eeuwse hoofdstructuur: gevel, balklagen en kap zijn authentiek. Waarschijnlijk is het pand in de de negentiende eeuw verschillende malen van binnen verbouwd. Herengracht 508 bestaat uit een voorhuis, tussenlid, binnenplaats en achterhuis. Het voorhuis heeft een souterrain, bel-etage, twee verdiepingen, zolderverdieping en hoge vliering. De noklijn van het voorhuis staat haaks op de gracht. Het achterhuis heeft een aanbouw aan de zijde van de binnenplaats die bestaat uit souterrain, bel-etage, een verdieping. Ook dit achterhuis heeft een dwarskap. In de tuin van Herengracht 506-508, die in Linden Groep door tuinarchitect Robert Broekema liet inrichten, staat tevens een witgepleisterd tuinhuis.

Overig
Makelaar
Heida Deken

Insinger de Beaufort
Het voormalig Bevolkingsregister aan de Amsterdamse Herengracht (531-537) is door Linden Groep onder grote tijdsdruk tot monumentaal én eigentijds hoofdkantoor van een gerenommeerde bankier herbouwd. De vele ingrepen die het grote grachtenpand in het verleden had moeten ondergaan, maakten een ingrijpende herontwikkeling noodzakelijk om aan de hoge kwaliteitseisen van Bank Insinger de Beaufort te kunnen voldoen. Tijdens deze operatie is het hele gebouw gesloopt geweest, op de monumentale historische gevel na. Deze imposante gevel werd enkele maanden lang door een staalskelet overeind gehouden, terwijl erachter een vernieuwd pand herrees naar ontwerp van architect Hans Ruijssenaars. Ondergronds bleek in een bestaande kelderverdieping een ruime parkeergarage mogelijk. Het gebouw aan de Herengracht is verbonden met een tevens door Linden Groep verbouwd pand op de Reguliersdwarsstraat, dat oorspronkelijk uit 1924 dateert. Aan deze zijde is in de gevel het karakteristieke Lindenboom-embleem gemetseld.

Extra informatie
Ontwikkeling
In 1997 kocht Linden Groep een groot gebouw met een negentiende-eeuwse gevel aan de Herengracht in Amsterdam van de Gemeente Amsterdam. Een ruim bemeten kantoorgebouw met monumentale uitstraling in het centrum van de stad, dat voorheen het gemeentelijke Bevolkingsregister huisvestte.

De ontwikkeling van het project heeft vanaf het begin af aan in nauwe overeenstemming met de gebruiker plaatsgevonden, Bank Insinger de Beaufort. Linden Groep stelde in opdracht van de bank een programma van eisen op. Daarmee kon de totale vernieuwbouw precies op de wensen van de toekomstige gebruiker worden afgestemd. Het complexe project werd onder hoge tijdsdruk uitgevoerd en moest op een krappe binnenstadslocatie worden gerealiseerd. Linden Groep slaagde hierin dankzij een strakke regie over architectuur, constructie, uitvoering, installatietechniek. bouwfysica en de inrichting van het gebouw.

Hoofdstedelijk monument
Amsterdam hecht veel waarde aan de monumentale panden van de stad. De gemeente Amsterdam was dan ook nauw betrokken bij de keuze voor de architect Hans Ruijssenaars: een architect die bekend is om een zorgvuldige integratie van de historische context met een eigentijdse ontwerp.

Ruijssenaars heeft veel aandacht besteed aan de detaillering van het gebouw. Om het monumentale karakter van het pand ook in het nieuwe gebouw te benadrukken, zijn oorspronkelijke ornamenten teruggeplaatst en is authentiek materiaal opnieuw verwerkt. Ook zijn twee stijlkamers in de originele staat teruggebracht. Vooral dankzij dit respect voor de historische kenmerken van het gebouw, draagt het pand nu de status van hoofdstedelijk monument.

Bestemming
Het hoofdkantoor van Insinger de Beaufort is een transparant en eigentijds gebouw geworden. Het biedt plaats aan 230 medewerkers op een oppervlakte van ruim 6.000 m2. Het gebouw telt vijf kantoorlagen en een kelder met 24 parkeerplaatsen. De ruimtelijke beleving wordt geaccentueerd door een ovaal atrium. Dit atrium doorsnijdt het gebouw verticaal en wordt bekroond met een lichtkoepel. De lichtinval en het doorzicht tussen de verschillende verdiepingen maken het pand visueel toegankelijk en transparant. De afwerking van de binnenruimtes is van zeer hoog niveau. In de detaillering is met grote nauwkeurigheid veel natuursteen en messing toegepast, volledig in overeenstemming met de wensen van de gebruiker.

Deze voorname rij monumentale grachtenpanden werd in 2003 door Linden Groep van de Duitse Commerzbank gekocht. In het eerste jaar huurde de bank de panden; hierna moest een nieuwe en passende bestemming worden gezocht. Het doel was aanvankelijk om één gebruiker te vinden die in totaal 4.000 m2 monumentale bedrijfsruimte aan de Herengracht nodig had. Na een actieve zoektocht, waarbij tevens verschillende ontwerpen werden gemaakt, moest Linden Groep concluderen dat er voor dit idee onvoldoende markt bestond. Flexibiliteit en wendbaarheid was geboden: de panden werden vertikaal gesplitst. Twee panden hebben een woon-werk bestemming gekregen, overeenkomstig met de functie die zij in de zeventiende eeuw hadden. Herengracht 573 is gerenoveerd voor huisvesting van het Tassenmuseum en het dubbelpand 575-577 heeft een kantoorbestemming gekregen. In dit pand met zijn bijzondere historische stijlkamers is ook Linden Groep gevestigd.

Overig
Gebruiker:
HG 571: verkocht aan particulier
HG 573: verkocht aan Tassenmuseum
HG 575+577: Multi-tenant office: Linden Groep, BBHD architecten en Prime Paper Products
HG 579: verkocht aan particulier

Extra informatie
Historie
De vijf panden dateren uit de zeventiende eeuw De verschillende percelen werden in 1664 gekocht door de heren Nicolaes Vis, Cornelis de Graeff, Gerard van Papenbroeck en Pieter van Schoorel. De eigenaren hebben onderling de percelen verdeeld. Tegelijk werd afgesproken dat de vier eigenaren zich wat betreft de bebouwing zouden houden aan bepaalde regels: bijvoorbeeld de hoogte van de borstweringen en de afmetingen van de vensters.

Het terrein waarop de nummers 575 en 577 zijn gebouwd, was in 1664 in handen van een koopman op Venetië, Gerard van Papenbroeck. Zijn erfgenamen verkochten het perceel in 1699 aan de metselaar Hendrick Claesz de Vries, die er in 1699-1700 twee huizen met eenvoudige gevels bouwde. Rond 1800 is de gevel van dit dubbelhuis in zijn huidige vorm verbouwd.
Herengracht 579 werd in 1667 tegelijk gebouwd met het pand op nummer 581 in opdracht van Pieter van Schoorel, die koekbakker van beroep was. Deze gevels zijn rijker versierd dan de andere panden. Ingeklemd tussen de noodgedwongen smalle vensters staat een kolossaal beeld van de aartsengel Michael op een console die een olifantskop voorstelt. De olifant was het symbool van de koekbakkers.

De Dortsman
De Dortsman was het eerste project van Linden Groep, toen nog Exploitatiemaatschappij De Purmer BV. Dit monumentale pand werd in 1983 overgenomen van de Keuring- en Warendienst. Vlak na de economische recessie van begin jaren ‘80 was Linden Groep een van de eersten die het aandurfde om in Amsterdam voor eigen rekening een bestaand object te herontwikkelen. Het gebouw, naar ontwerp van de bekende zeventiende-eeuwse architect Adriaan Dortsman, ligt op een prachtige locatie aan de Keizersgracht. Het monument dateert uit 1671 en is met de herbestemming ook volledig gerestaureerd.

Extra informatie
In de jaren tachtig bestonden er nog nauwelijks luxe-appartementen; appartementen waren een woonvorm die vooral in de corporatiesector gebouwd werden. De gretigheid waarmee de negentien appartementen in De Dortsman aftrek vonden, bewees dat Linden Groep met deze bestemming en de aangeboden kwaliteit inspeelde op een nieuwe trend. De Dortsman werd in 1984 opgeleverd, en staat in zekere zin symbool voor een omslag op de binnenstedelijke vastgoedmarkt. Sindsdien is de waardering voor monumentale locaties enorm gegroeid. Ook heeft de gunstige prijsvorming een solide basis gelegd voor de herontwikkeling van panden binnen hun historische context.

Linden Groep heeft een van deze grachtenpanden van Dortsman in ere hersteld en opnieuw een woonbestemming gegeven. Het ontwerp dat Dik Smeding voor de renovatie heeft gemaakt, sluit aan bij de stijl van de voorgevel van het pand. De negentien appartementen achter de monumentale gevel bieden veel woonruimte en comfort. Luxe materialen als marmer en natuursteen zijn zorgvuldig toegepast.

Overig
Aantal appartementen / woningen, Type:
19 appartementen met gemeenschappelijke tuin

Bouwkundige begeleiding:
Exploitatiemaatschappij De Purmer BV

Dit Rijksmonument in hartje Edam is in 2005 volledig gerestaureerd. Het pand dateert uit 1650 en wordt gekenmerkt door een karakteristiek houten skelet als hoofdconstructie. Na de restauratie herbergt het gebouw verschillende functies. Op de begane grond en het entresol is een bijzondere winkelruimte achter een bijna geheel glazen pui gerealiseerd (nr. 6). Het pand biedt ook woonruimte in een maisonnette die van alle moderne comfort en een dakterras voorzien is (nr. 6A). Daarnaast is er een ruime en lichte bedrijfsruimte gerealiseerd, verdeeld over twee verdiepingen (nr. 6B).

Overig
Aantal appartementen/ woningen, Type:
1 luxe appartement
2 bedrijfsruimten

Residence ’t Oude Sluysje
Nabij het centrum van Hoorn, bij de binnenhaven Karperkuil en het Julianapark heeft Linden Groep een veelzijdig woongebied gerealiseerd met luxe appartementen, havenpanden en dijkwoningen. Vooral wonen maar ook werken is mogelijk geworden in een parkachtige omgeving met een historische haven. In de zeventiende eeuw stonden langs deze binnenhaven al stadshuizen, die later gesloopt werden om plaats te bieden aan industriële functies. De recente stadsuitbreiding hield rekening met de historische context, zowel wat vorm als sfeer betreft. Het eerste projectdeel, ’t Oude Sluysje, verwijst naar de karakteristieke gevellijnen van Hoorn. Jan Rietvink ontwierp achttien nieuwe woningen met steile daklijnen en verschillende hoogtes. Het tweede deel van het project, De Residence, bevat nieuwe havenpanden, twee appartementencomplexen en een tiental dijkwoningen. Het ontwerp van Kees Rijnboutt vormt een moderne interpretatie van binnenstedelijk wonen, omringd door park en water, waarin bewoners beschikking hebben over extra werk- of atelierruimte.

Extra informatie
De naam van Residence ’t Oude Sluysje in Hoorn refereert aan een kleine sluis die vroeger toegang verschafte tot de haven. Het project is gesitueerd langs de zuidelijke rand van de Hoornse binnenhaven Karperkuil. Vanwege het uitzicht over het water en het oude stadscentrum van Hoorn lag hier een bijzondere kans om woningen te bouwen met een hoge stedelijke kwaliteit.

Twee appartementengebouwen liggen zowel aan de west- als de oostzijde van de havenpanden. Aan de zuidzijde van het projectdeel Residence ligt een tiental dijkwoningen aan de Binnenluiendijk. De woningen zijn ruim en voorzien van een geraffineerde indeling met eigen inpandige garage. Vanuit de dijkwoningen heeft men een weids uitzicht over een parkachtige situatie met fraaie waterpartijen.

Overig
Aantal appartementen/ woningen, Type:
Plan Rijnboutt: 59
Plan Rietvink: 18

Het herbestemmen van een in verval geraakt bedrijventerrein tot een nieuw landschappelijk woongebied: dat was de opdracht die Linden Groep zich in samenwerking met de gemeente Purmerend stelde. Na een zorgvuldige en stapsgewijze planfase is het project met 174 woningen tussen 2000 en 2010 gerealiseerd. De Oeverlanden ligt nabij het centrum van Purmerend aan de rivier De Where. Het project is geheel onder regie en risico van Linden Groep uitgevoerd: vanaf het stedenbouwkundig ontwerp, de grondsanering, bouwkundige plannen, bouw- en woonrijp maken tot en met de bouw en oplevering aan toe. Oeverlanden fase I bestaat uit twee luxe woongebouwen. In Oeverlanden fase II zijn dijkwoningen, waterwoningen en twee appartementencomplexen gerealiseerd. Eén van de appartementengebouwen werd in samenwerking met Algemene Woningbouwvereniging Monnickendam ontworpen, die hier nu dertig appartementen verhuurt.

Extra informatie
Historie
Nabij het centrum van Purmerend, naast de rivier de Where, is door Linden Groep het project de Oeverlanden gerealiseerd. Ooit vormde de Where een natuurlijke verbinding tussen het Purmermeer en het Beemstermeer. De meren werden in de zeventiende eeuw ingepolderd, maar de rivier bleef bestaan en vormt nu een verbinding tussen de Purmerringvaart en de Beemsterringvaart.

In dit van oudsher bedrijvige gebied, bracht Linden Groep een ingrijpende stedenbouwkundige herinrichting. Oeverlanden fase I betrof het eerste deel van het omvangrijke project. De nieuwe ontsluiting van het gebied en de realisatie van twee appartementengebouwen in een zorgvuldig ontworpen groenlandschap, heeft daarbij een voortrekkersrol vervuld. Het gehele project omvat naast appartementen ook dijkwoningen, waterwoningen en stedelijke landschapsontwikkeling.

Ontwikkeling
Het gebied van de Oeverlanden bestond in het verleden uit bedrijventerreinen. Bij de rivier was ooit een houthaven gevestigd van de firma Brantjes, De Nieuwe Haven. Deze kwam eind jaren twintig van de vorige eeuw in bezit van ijzerhandel De Boer en Zonen. Deze liet de haven dempen en gebruikte het terrein voor opslag en reparatie van ketels en ander materieel. Het oostelijke deel van de haven is daarna in gebruik geweest door de gemeentelijke reinigingsdienst voor opslag van tonnen en afvalverwerking.

In 1990 startte Linden Groep een intensief samenwerkingstraject met de gemeente Purmerend om de bedrijfsinvulling van het gebied geleidelijk te veranderen naar een woonbestemming. Linden Groep realiseerde tussen 2000 en 2010 een samenhangend plan voor de strook tussen de spoorweg en de Churchillaan met diverse typen woningen en een nieuw landschapsplan.

Overig
Aantal appartementen/ woningen, Type:
176 appartementen
42 dijkwoningen
14 waterwoningen

In 1961 is Jan van der Linden, nu directeur van Linden Groep, als ondernemer voor zichzelf begonnen. Hij startte Installatiebedrijf Van der Linden jr. Het bedrijf richtte zich op installaties van techniek, verwarming, sanitair en elektra in woningen en kantoren. In 1963 liet Jan van der Linden een functioneel bedrijfspand bouwen op het kleinschalige industrieterrein De Where in Purmerend, waarin het installatiebedrijf gevestigd werd.

Tijdens de opening van de fabriek, op 23 april 1966, is er door de familie Doets een jonge lindeboom gepland. Dit was een symbool van hun welgemeende wens, ‘dat het succes van zijn bedrijf tot in lengte van jaren gelijke tred mag houden met de groei en bloei van deze jonge boom’. Het bedrijf is lang geleden verkocht, maar de linde is verplaatst naar het project de Oeverlanden, waar de boom alle ruimte heeft om verder te groeien.

Overig
Aantal appartementen/ woningen, type:
Fabrieks-/ bedrijfsruimte

Op Scharlooweg 29 staat een monumentaal landhuis, daterend uit het einde van de negentiende eeuw. Op het moment dat Linden Groep het Curaçaose landhuis kocht, was het pand niet veel meer dan een bouwval. Scharloo in Willemstad staat met de vele monumentale villa’s bekend als een van de mooiste wijken van Curaçao. In de jaren dertig is, na het vertrek van de oorspronkelijke bewoners, veel van deze schoonheid in verval geraakt. Inmiddels is de villa op Scharlooweg 29 door Linden Groep volledig gerestaureerd. Dit landhuis is representatief voor de bijzondere architectuur van de wijk: een mengvorm van diverse stijlen met een overwegende classicistische inslag in warme kleuren. Statige voorgevels en zuilengalerijen rondom patio’s zijn tevens karakteristiek. De voorgevel van deze villa wordt gesierd door een fronton met een grote adelaar, waarin na de restauratie een Lindeboompje is geplaatst.

Extra Informatie
Historie
Aan het einde van de achttiende eeuw lieten welgestelde Joodse inwoners van Willemstad tal van villa’s bouwen in een lommerrijk gebied aan de rand van Willemstad. Zo ontstond geleidelijk een nieuwe woonwijk: Scharloo. Met de vele monumentale villa’s staat Scharloo nu bekend als een van de mooiste wijken van Curaçao. In de jaren dertig is, na het vertrek van de oorspronkelijke bewoners, veel van deze schoonheid in verval geraakt. Dit had vooral te maken met de enorme afmetingen van de villa’s en de hoge kosten van onderhoud die de voormalige grandeur met zich meebracht. Niet langer bewoond, verkommerden de elegante bouwwerken spoedig – ondanks de prachtige architectuur van de panden en de schoonheid van deze buitenwijk.

Curaçaose architectuur
De villa op Scharlooweg 29 is representatief voor de bijzondere architectuur van de wijk: een mengvorm van diverse stijlen met een overwegende classicistische inslag. De warme kleuren en de aparte details zijn kenmerkend voor Curaçao. Typerend zijn tevens de statige voorgevels, die met hun bijzondere monumentaliteit het welvaren van de oorspronkelijke bewoners weerspiegelen.

Dit bijzondere landhuis bestaat uit twee verdiepingen, gebouwd in een u-vorm. Aan de achterzijde ligt een galerij rondom een grote patio met zuilen. Ook de voorzijde en zijkanten van de villa zijn van een zuilengalerij voorzien. De voorgevel van het pand heeft een karakteristiek fronton met een grote adelaar. De zuilen bij de entree geven aan dat het landhuis dateert uit 1893.

Overig
Bouwkundig begeleider:
Bucon, Peter Korving

Villa San Ramon is een monumentaal landhuis dat uit het einde van de negentiende eeuw dateert. De wijk Scharloo staat met haar vele monumentale villa’s bekend als een van de mooiste gebieden van Willemstad. In de jaren dertig is, na het vertrek van de oorspronkelijke bewoners, veel van deze schoonheid in verval geraakt. Om het verval te stoppen nam de Curaçaose overheid in 1990 Scharloo op in het Monumentenplan Willemstad. Vervolgens werd de wijk aangewezen als prioriteitsgebied in het kader van de stadsvernieuwing. Linden Groep raakte via een van haar relaties betrokken bij de herstelplannen en kocht het karakteristieke landhuis op Scharlooweg 33 aan. De villa was destijds zwaar verwaarloosd. Een ingrijpende restauratie heeft in samenwerking met de lokale overheid en monumenteninstellingen plaatsgevonden. Het pand is nu volledig gerenoveerd en geschikt voor zowel bewoning als kantoorfuncties.

Extra Informatie
Historie
Aan het einde van de achttiende eeuw lieten welgestelde Joodse inwoners van Willemstad tal van villa’s bouwen in een lommerrijk gebied aan de rand van Willemstad. Zo ontstond geleidelijk een nieuwe woonwijk: Scharloo. Met de vele monumentale villa’s staat Scharloo nu bekend als een van de mooiste wijken van Curaçao. In de jaren dertig is, na het vertrek van de oorspronkelijke bewoners, veel van deze schoonheid in verval geraakt. Dit had vooral te maken met de enorme afmetingen van de villa’s en de hoge kosten van onderhoud die de voormalige grandeur met zich meebracht. Niet langer bewoond, verkommerden de elegante bouwwerken spoedig – ondanks de prachtige architectuur van de panden en de schoonheid van deze buitenwijk.

Curaçaose architectuur
Om het verval te stoppen nam de Curaçaose overheid in 1990 de wijk Scharloo op in het Monumentenplan Willemstad. Vervolgens werd de wijk aangewezen als prioriteitsgebied in het kader van de stadsvernieuwing. Linden Groep raakte via een van haar relaties betrokken bij de herstelplannen en besloot mee te werken aan het behoud van dit bijzondere Curaçaose erfgoed. In dit kader werd de karakteristieke Villa San Ramon aangekocht. De ingrijpende restauratie heeft in samenwerking met de overheid en monumenteninstellingen plaatsgevonden.

Helaas hebben veel villa’s aan schoonheid verloren doordat in de loop der jaren de originele architectuur door verbouwingen aan het zicht onttrokken werd. Maar soms worden ook authentieke details weer teruggevonden. Zo is tijdens de werkzaamheden aan Villa San Ramon een originele wasplaats ontdekt, dat in oorspronkelijke vorm is hersteld. In de tuin stonden een koetshuis en een klein woonverblijf, destijds door planten overwoekerd maar nu als tuinhuizen in gebruik.